03 September 2021

ИСТИҚЛОЛИ ЗЕҲНӢ АЗ КӮДАКӢ ОҒОЗ МЕЁБАД!

Сӣ сол дар назди таърих ҳеҷ аст, вале дарозои сӣ сол кӯдаки ширхора инсони бузург ва мустақил ба воя мерасад. Баробари ба воя расидани кӯдаки навзод як кишвари навруста зина ба зина, сол ба сол мустақил гардида, дар арсаи ҷаҳонӣ мавқеъ ва манзалати худро пайдо мекунад. Тӯли сӣ соли таърих кишвари ҳамешасабзи тоҷикон ба кишвари биҳиштосо мубаддал гардидааст. Вале ин ҳама ба осонӣ ба даст наомадааст…

Истиқлоли зеҳнӣ ҳанӯз аз овони кӯдакӣ оғоз меёбад, зеро фикру ақидаи солими ҷомеа, алалхусус, наврасону ҷавононро аз даврони кӯдакӣ бояд мустаҳкам намуд. Истиқлоли зеҳнӣ таҳаввулоти нав набуда, танҳо дар инсон бедор кардани ҳисси ватандӯстию инсонпарварист. Вақте шахс дар худ чунин эҳсосро бедор мекунад, дар зиндагӣ инсони комил ва ватанпарвар ба воя хоҳад расид. Ҷоиз ба зикр аст, ки танҳо пас аз инкишофи истиқлоли зеҳнӣ метавон ба истиқлоли сиёсӣ расид.

Мутаассифона, бархе аз ҷавонони навруста ба ақидаи нопоки хоинон ва душманони миллат гаравида, ба хотири ақидаи нодуруст миллат, Ватан ва оилаи худро аз даст медиҳанд. Бадхоҳони миллат мафкураи ҷавонону наврасонро бо суханони нодурусти динӣ вайрон карда, амалҳои кунунии кишварро ба таври нодуруст маънидод мекунанд ва мекӯшанд сафи худро беш карда, ба ғаразҳои нопоки худ бирасанд.

Шинохт ва огоҳии миллӣ барои расидан ба ин ормон, тасмимгириҳо, зарурияти мавқеъёбӣ, ниёзҳо ва арзишҳои мавриди ниёзи маънавӣ аз масъалаҳое мебошанд, ки моро ба омодагӣ ва омӯзишҳои мавриди ниёз ҳидоят менамоянд.

Мо бояд бидонем, ки дар кадом вазъ ва марҳала қарор дорем ва дар баробари ин эҳсосҳо, камбудӣ, норасоӣ ва нофаҳмии худро дарк карда, онро тағйир диҳем. Агар аз як назар асри навин асри расидан ба ормон ва ҳадафҳои миллӣ, асри бунёдкориву ободонӣ ва асри тараққиву пойдорӣ бошад, аз назари дигар асри мушкилоти азим аст, зеро хурофоти баъзе гуруҳҳои мазҳабӣ ва равияҳои ифротии динӣ роҳи асли насли навинро ғалат месозанд.

Агар ба сӣ соли истиқлол назар афканем, хуб дарк менамоем, ки ба Истиқлоли сиёсиву зеҳнӣ, аз ҷумла, бунёд ва сохтмони иншооти мухталифи зарурӣ, пеш рафтани сиёсат, иқтисодиёт ва иҷтимоиёт, расидаем. Ин ҳама баҳри ояндаи неки ҷавонон ва наврасон нигаронида шудааст. Ба ин хотир, нотавонбинон мақсад доранд, ки мардум, алалхусус, бархе аз ҷавононро ба парокандагии миллӣ даъват карда, ҳаёти осоиштаи мардуми тоҷикро халалдор созанд.

Бояд қайд кард, ки дар замони кунунӣ мавқеи китобу маҷалларо шабакаҳои иҷтимоӣ ишғол кардаанд, зеро ҷавонону наврасон ба ҷуз нишастан дар шабакаҳои иҷтимоӣ амсоли одноклассники, фейсбук, инстаграмм, тик – ток, вконтакте, мессенҷер, вайбер, имо, телеграмм, вотсап ва дигар аз ҷаҳони кунунӣ фориғ мондаанд. Шояд аз як тараф ин ба олами иҷтимоӣ ва иттилоотӣ павастани онҳо бошаду дониш ва ҷаҳонбинии онҳоро васеъ гардонад, вале аз тарафи дигар тарзи истифодаи шабакаҳои гуногуни иҷтимоиро на ҳар шахс ба дараҷаи дуруст дарк кардаасту аз он истифода мебарад. Дар ин маврид ёдовар шудан ҷоиз аст, ки дар расонаҳои иҷтимоӣ шумораи гурӯҳҳои ифротӣ рӯз ба рӯз афзуда, тариқи чунин гурӯҳҳо сафи ҷавононро зиёд карда истодаанд.

Ҷоиз ба зикр аст, ки барои таҳкими неруҳои зеҳнии ҷумҳурӣ ва пешгирии шомилшавии ҷавонон ба неруҳои ақлонӣ аз ҷониби мақомотҳои дахлдор тадбирҳои судманд андешида мешаванд, зеро таъмини амнияти зеҳнӣ дар кишвар ба онҳо вобастагии зиёд дорад. Маҳз қувваи онҳо имконият медиҳад, ки сафи чунин гурӯҳҳо кам гардаду ҷавонон гумроҳ нагарданд. 

Хеле хуб мебуд, ки донишмандону коршиносоне, ки солиёни зиёд дар сафи Ҳукумати кишвар саҳми арзанда гузоштаанд, аз таҷриба, муваффақият ва мубориза бо чунин ашхос вохӯрӣ доир кунанду аз сиёсати ақлониву дунявӣ маълумоти беш диҳанд.

Набояд фаромӯш кард, ки кам нестанд ҷавононе, ки тариқи шабакаҳои иҷтимоӣ дониши худро мукаммал карда, ба донишгоҳу коллеҷҳои бунуфузи хориҷи кишвар шомил мешаванд. Ин гуна ҷавонон номбардори кишвар буда, аллакай дар худ истиқлоли зеҳниро пайдо кардаанду барои расидан ба истиқлоли сиёсӣ камари ҳиммат бастаанд.

Баробари ин наврасону ҷавонони даврони истиқлол дар мусобиқаҳои мухталифи дохиливу берунӣ, иштирок дар озмуну олимпиадаҳои сатҳи ҷаҳонӣ ширкат варзида, парчами Тоҷикистонро боло бардоштаанд. Ин ҳама аз тарбияи дуруст дар рӯҳияву созандагиву ватанпарварӣ маншаъ гирифтааст.    

Дарозои сӣ сол тоҷикон тавонистанд бунёд ва сохтмони неругоҳҳои хурду калони барқию обӣ, пойгоҳ ва хатҳои бошиддати интиқоли барқ, нақбҳо, шоҳроҳ, пулҳои байналмилалии мошингард ва иншооти азими инфрасохтори иҷтимоиро дар амал татбиқ созанд. Тамоми дастовардҳои халқи тоҷик маҳз ба шарофати расидан ба Истиқлоли миллӣ ва пойдор будани сулҳи тоҷикон аст.  

Шаҳбону ОЛИМОВА,

«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

ИСТИҚЛОЛИЯТИ ЗЕҲНӢ – ПОЯИ ИСТИҚЛОЛИЯТИ СИЁСӢ

Истиқлолияти давлатии Тоҷикистони азизи мо беҳтарин неъмате аст, ки давоми асрҳо ормони миллати  тоҷик буд.

Истиқлолияте, ки мо даст овардем, Тоҷикистонро ба ҷаҳон шиносонд ва ҷаҳонро бо Тоҷикистон пайванди ногусастанӣ ва ҳамешагӣ бахшид. Маҳз арзишҳои  Ваҳдат ва муттаҳидии  миллати кӯҳанбунёди мо буд, ки  кишвари мо ба ин рӯзҳои нек расид. Ин арзишҳо баҳри пойдории миллат нақшу мақоми баланд доранд. Зеро маҳз иттиҳоди мардуми сарзамин, ҳамбастагиву якмаромӣ Истиқлолиятро ба вуҷуд овард. Имрӯз бояд барои ҳар як шаҳрванди мамлакат Истиқлолият ва Ваҳдат  азизу муқаддас бошад. Ҳар як сокини кишвар бояд дар андешаи  беҳ доштан, таҳким бахшидани ин арзишҳо  бошанд, баҳри ҳифзу ҳимояи он талош варзанд. Ин саодат, ин бахту иқболи накӯро, ки воқеан, дар давоми  асрҳо ба  миллати тоҷик насиб гашт, мо бояд дар баробари эҳтиром кардан парвариш, ҳифзу ҳимоят  кунем. Ва агар на, чаро бузургони мо ин ҳикматро  гуфтаанд – Пирӯзӣ аз иттифоқ хезад…

Агар як нафар корманд дар ҷои кори худ вазифаву масъулияташро  бо ҳисси баланду поквиҷдонона баҷо меорад, ин таҳким бахшидани Истиқлолият аст, як нафар донишҷӯ  тамоми нерӯяшро масраф намуда, илму дониши замонаро азхуд мекунаду  баҳри пешрафту шукуфоии Ватани азиз хизмат мекунад, ин саҳм дар пойдории соҳибистиқлолии кишвар аст, як нафар муҳассили мактаб  бо баҳои аъло хонад, нақш барои пояндагии Истиқлолият аст,  соҳибкоре баҳри  бо донишандӯзӣ фаро гирифта шудани насли навраси диёр таълимгоҳ бунёд мекунад,  ин саҳме дар устувории пояи Истиқлолият аст. Ҳамаи ин амалҳо парвариши соҳибистиқлолӣ, хиште ниҳодан дар мустаҳкамии  ин дастоварди миллат мебошад.

Яке аз арзишҳое, ки қавму миллати тоҷик ба он арҷ мегузорад, Истиқлолияти зеҳнӣ, яъне  соҳиби илми сиёсат будан мебошад. Миллати мо ҳанӯз аз даврони ҳукмронии Куруши Кабир дар  илми сиёсат ҳамто надошт  ва ба ақвоми атроф намунаи беназири давлатдорӣ буд.

Истиқлолиятхоҳӣ, тавре мо огоҳ ҳастем,  дар тинати миллати тоҷик аст. Ҳатто, он марҳалаҳое ҳам, ки миллати тоҷик  зери фишор қарор дошт, авлодону аҷдодони мо, ниёгони мо  рӯҳи Истиқлолхоҳиро аз  даст надоданд.

Озод будан, соҳиби давлати худ будан, соҳиби шаъну эътибори худ будан, соҳиби сухани худ, нақши худ, Ваҳдати худ будан аз истиқлолият аст.  Рӯҳи миллӣ  - ин арзишест, ки муносибати  ҳар фарди соҳибватанро ба  Истиқлолият муайян мекунад. Дар ҳар давру замон  истиқлолият, соҳибватанӣ  раҳбару роҳнамо, сарвар, даҳои худро металабид.  Миллати мо  чаро шоҳ Исмоили Сомониро ин қадар бузург медорад, ба бузургиву шаҳомати  ӯ арҷ мегузорад. Чунки Исмоили Сомониро миллатро, қавмро ба ҳам овард, давлате  беназир, бемисл дар ҷаҳон бунёд кард, ки намунаи давлатдорӣ ба ҷаҳон гашт.

Мо, имрӯзиён, ки дарозои сӣ сол инҷониб  аз ҳавои истиқлол нафас мегирем, аз сулҳу суботи Истиқлол бархурдорему  орому осуда зиндагӣ дорем, ба қуллаи донишомӯзӣ расиданро ният кунем, ба он шарафёб мешавем, чигуна сипосманд набошем аз ин неъматҳо, аз ин иқболи баланду сарфарозӣ! Чаро ифтихор накунем аз Сарвари хеш, роҳнамо, Асосгузори сулҳ, поягузори Ваҳдат!

Имрӯз бояд андешаи мо, тафаккури мо солим бошад, он ба пойдории Истиқлолияти давлатиамон, таҳким бахшидани он нигаронида шуда бошад. Пешвои муаззами миллат доимо таъкид бар нақши хиради азалии миллати тоҷик мекунанд, моро ба ҳушёрии сиёсӣ даъват менамоянд. Рӯзгори имрӯзи мо ин набард баҳри ҳифзу ҳимояи арзишҳост! Зеро бузургони миллати мо гуфтаанд – Парокандагӣ аз нифоқ хезад…

Имрӯз аз ҳарвақта бештар баҳри ҳар як шаҳрванди кишвар, ҳар сокини ин сарзамини муқаддас – Тоҷикистони азиз пос доштани хиради азалии мардуму миллати тоҷик, ҳушёриву зиракии сиёсӣ муҳимтар аст. Поси соҳибистиқлолӣ, парвариши мустақилияти давлатиамон, устуворсозии пояҳои Истиқлолият, таҳким бахшидани он вазифа, қарз, оини ватандорӣ, дӯст доштани Ватани азиз аст…

Рафоат МӮЪМИНОВА

Читать далее

Паёми табрикии Раиси вилоят ба муносибати Рӯзи авиатсия

Рамзист, ки иди касбии кормандони соҳаи авиатсия дар арафаи таҷлили яке аз ҷашнҳои муқаддас ва бузурги миллӣ - 30-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор мегардад. Ба ин муносибат кормандони соҳаро табрику таҳният мегӯям.

Маврид ба зикр аст, ки кишвари азизамон ба марҳилаи сифатан нави тараққиёти иқтисодиву иҷтимоӣ ворид гардидааст, ки он аз сиёсати Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам  Эмомалӣ Раҳмон сарчашма мегирад.

Читать далее

САМАРА ВА ФАЙЗУ БАРАКАТИ ИСТИҚЛОЛ

Ҳамасола иди касбии кормандони соҳаи авиатсия санаи 3-юми сентябр баргузор мегардад ва имсол низ барои кормандони Ҷамъияти саҳомии кушодаи «Фурудгоҳи байналмилалии Хуҷанд» ва онҳое, ки бо авиатсияи гражданӣ сарукор доранд, моҳи сентябр ид болои ид аст, зеро дар радифи иди касбӣ, 30 - юмин солгарди соҳибистиқлолии кишварро низ бошукӯҳу шаҳомати хоса таҷлил менамоянд.

Маҳз самараи талошҳои ҳамешагии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон бо гузаштан аз марҳалаи аввали пас аз истиқлол, ки даврони ба эътидол овардани вазъият ва таҳкими пояҳои давлатдорӣ буд, дарҳои худро ба рӯи кишварҳои олам боз кард ва бо эъломи «сиёсати дарҳои боз» равобити байналмилалиро баҳри муаррифии Тоҷикистон дар ҷаҳон ва ҷалби сармояи хориҷӣ барои бозсозии кишвар оғоз намуд, ки ин сиёсат имрӯз ҳам бомуваффақият идома дорад. Ҷоизи зикр аст, ки дар тӯли ин солҳо алоқаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, аз ҷумла вилояти Суғд тариқи роҳҳои ҳавоӣ ба даҳҳо кишвари хориҷи дуру наздик ба роҳ монда шуда, корҳо дар ин самт бомаром идома доранд. Бо боварӣ метавон гуфт, ки имрӯзҳо амалӣ гардонидани як қатор чораҷӯиҳо ва корҳои ободонӣ боиси баланд шудани сатҳи хизматрасонӣ ба сокинони кишвар ва хориҷи он, қависозии равобити иқтисодӣ ва фарҳангӣ бо кишварҳои мухталифи дуру наздик мегардад.

Дар доираи иди касбӣ Рӯзи авиатсияи тоҷик ба ҶСК «Фурудгоҳи байналмилалии Хуҷанд» баҳри инъикоси фаъолияти кунунии онҳо ташриф овардем. Боиси қаноатмандист, ки дар партави дастуру супоришҳои Сарвари кишвар кормандони фурудгоҳ, новобаста аз мушкилиҳои ҷойдошта, ки тамоми ҷаҳонро фаро гирифтааст, бо дарки баланди худшиносию худогоҳӣ, ватанхоҳиву ватанпарастӣ бо истифода аз имкониятҳои мавҷуда вазифаашонро сарбаландона иҷро мекунанд. Чуноне роҳбарияти ҷамъияти мазкур изҳор доштанд, бо мақсади дастгирии сиёсати давлатӣ ва дастуру супоришҳои Пешвои миллат оид ба вусъат бахшидан ба корҳои ободониву бунёдкорӣ тайи панҷ соли охир то инҷониб дар фурудгоҳ корҳои зиёди ободонӣ ва бунёдкорӣ ба иҷро расонида шудаанд. Шоҳиди он гаштем, ки то ба имрӯз дар ҳудуди фурудгоҳ якчанд бинову иншоот мавриди азнавсозӣ қарор дода шуда, фурудгоҳи Хуҷанд ба як макони ҷолибу зебо ва замонавӣ табдил ёфтааст.

Дар ҳудуди корхона дарахтони ороишию мевадиҳанда ва гулу буттаҳои зиёд шинонида шудаанд, ки манзараи фурудгоҳро ба як гӯшаи сабзу хуррам мубаддал намудааст. Роҳбарият ва кормандони “Фурудгоҳи байналмилалии Хуҷанд” ба ободониву бунёдкорӣ аҳамияти хоса дода, шароити хуб, бехатарӣ ва хизматрасонии муосирро ба мусофирону ширкатҳои ҳавопаймоӣ вазифаи аввалиндараҷаи худ медонанд. Бо роҳбарии Қурбони Алимардон, ки ҳамеша дар ҷустуҷӯйи навоварӣ аст, рӯз аз рӯз корҳои ободонӣ вусъат гирифта, ҳар гӯшаи фурудгоҳ азнавсозӣ ва ба меъёрҳои байналмилалӣ мувофиқ гардонида мешаванд. –Мо баҳри татбиқи дастуру супоришҳо ва ҳидоятҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки зимни ироаи Паёмҳояшон бармеоянд, азму талош варзида, тадбирҳои нав меандешем.

Барои расидан ба ҳадафҳои муҳими стратегии корхона – баланд бардоштани сатҳу сифат ва маданияти хизматрасонӣ ба мусофирон, таъмини бехатарии авиатсионӣ ва парвозҳо, мутобиқ намудани инфрасохтори фурудгоҳ ба мақоми байналмилалӣ, талабот ва меъёрҳои Ташкилоти байналхалқии авиатсияи гражданӣ (ИКАО) нақшаҳо, лоиҳаҳо ва тадбирҳои муҳим мусоидат менамоянд. Бино ба маълумоти роҳбарият дар Тоҷикистон ягона аэродроми “Фурудгоҳи байналмилалии Хуҷанд” аст, ки қабулу гусели ҳавопаймоҳоро аз ҳар ду самти парвозу фурудоӣ ҳам аз кунҷи 78° ва ҳам аз кунҷи 258° метавонад, ба амал барорад. – Хатти парвозу фурудоии аэродроми фурудгоҳ дилхоҳ намуди тайёраҳо, аз ҷумла, тайёраҳои калонҳаҷмро метавонад сарфи назар аз вазъи гуногуни обу ҳаво қабул ва гусел намояд.

Ҳамчунин, бояд қайд кард, ки аввалин шуда дар Ҷумҳурии Тоҷикистон системаи фурудоии DMЕ дар фурудгоҳи Хуҷанд васлу насб карда, мавриди истифода қарор дода шуд, ки ин худ як падидаи муҳим дар фаъолияти имрӯза ва рушди минбаъдаи фурудгоҳ ба ҳисоб меравад. Системаи мазкур барои фуруд овардани ҳавопаймоҳо аз масофаи наздик мусоидат намуда, дар ҳудуди Осиёи Миёна шабеҳи худро надорад,–иброз доштанд масъулин. Боиси қаноатмандист, ки кулли кормандони фурудгоҳ бо дарки баланди масъулиятшиносию меҳанпарастӣ, худшиносию худогоҳӣ дастуру супоришҳои Сарвари давлатро сармашқи фаъолияти худ қарор дода, азму суботи худро дар ин самт ривоҷ мебахшанд ва аз уҳдаи иҷрои вазифаҳои ба зимма доштаашон сарбаландона баромада, дар ободонию шукуфоии кишвари азизамон ҳиссаи босазо мегузоранд.

Дар ояндаи наздик ҶСК “Фурудгоҳи байналмилалии Хуҷанд” боз ҳам рушд карда, барои қабулу гусели мусофирону меҳмонон ва сайёҳони хориҷӣ бо сифати баланд хизмат хоҳад расонид. Биноҳои баланду замонавӣ бо ороиши зебо диққати ҳар бинандаро ба худ зуд ҷалб менамоянд.

Маъмурахон САМАДОВА,

“Ҳақиқати Суғд”

Читать далее

Аёдати собиқадорони меҳнат

Аёдати собиқадорони ҷангу меҳнат, ходимони намоёни давлативу сиёсӣ, ки умри хешро сарфи ободии диёр ва пешрафти он кардаанд, яке аз самтҳои сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад. Дар пайравӣ аз Пешвои миллат раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода ва раиси шаҳри Исфара Баҳоваддин Баҳодурзода ба аёдати пирони кор, собиқадорони меҳнат Избулло Хоҷаев ва Мирзошариф Исломиддинов рафтанд.

Зимни аёдат бори дигар тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватанпарастиву меҳанхоҳӣ ва истифодаи тарҷрибаи собиқадорон дар ин самт ёдрас карда шуд.

Читать далее

Шиносоии Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода бо сохтмони иншооти ҷашнӣ дар шаҳри Исфара

Раиси вилояти Суғд дар шаҳри Исфара бо ҷараёни корҳои ободонию созандагӣ ба истиқболи 30-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон шинос шуд.

Раҷаббой Аҳмадзода аз ҷумла аз раванди омодагии Мактаби байналмилалии «Академияи Контакт Интернейшнл» ба соли нави таҳсил, бунёди биноҳои таълимии замонавии мактаби мазкур, таҷҳизоту аёниятҳои он дидан намуд.

Читать далее

Раҷаббой Аҳмадзода фарорасии ҷашни 30-солагии Истиқлолро ба афсарону сарбозон табрик гуфт

Дар асоси дастуру ҳидоятҳои Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои мусаллаҳи кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 2 сентябри соли 2021 Раиси вилояти Суғд дар Ҷамоати деҳоти Ворух бо фаъолияти дастаи воҳиди таъиноти махсуси Вазорати корҳои дохилӣ ва дар шаҳри Исфара бо шароити буду боши сарбозони қисми низомии қӯшунҳои хушкигарди Вазорати мудофиа шинос гардид.

Раҷаббой Аҳмадзода зимни суҳбат бо ҳомиёни марзу бум фарорасии ҷашни мубораки 30-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба кулли афсарону сарбозон табрик гуфта, ба онҳо дар роҳи ҳифзи манфиатҳои давлату миллат барору комёбиҳо таманно кард.

Читать далее

МАТБУОТИ МИЛЛӢ - ОИНАИ ҶОМЕАИ МУОСИР

Имрӯзҳо мардуми шарифи мамлакат бо ҳисси баланди масъулиятшиносӣ ва ватандӯстӣ барои дар сатҳи баланд таҷлил намудани ҷашни таърихии 30-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон меҳнат менамоянд ва аҳли қалами “Ҳақиқати Суғд” низ тавассути навиштаҳои таъсиргузор ва маҳсули хомаи созандаи хеш саҳми назаррасашонро дар истиқболи самимона ва шоёни ин ҷашни бузурги миллат мегузоранд.

Бахшида ба ҷашни пуршукӯҳи миллат, яъне 30‐солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бинои «Кохи матбуот» дар мавзӯи «Мавқеи «Ҳақиқати Суғд» дар таҳкими Истиқлолият» конфронси илмӣ‐адабӣ баргузор гардид. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои муаззами миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қайд кардаанд: «Имрӯз беш аз пеш маълум мегардад, ки нақши воситаҳои ахбори омма дар ҳаёти ҷомеаи муосир чӣ гуна бузург аст. Дар ҳақиқат матбуот ва воситаҳои ахбори омма ба ташаккули афкори ҷомеа таъсири муқтадир ва муассир мерасонанд». Мусаллам аст, ки матбуот ҳодисаҳои таърихро инъикос мекунад, ҳамчунин, сарчашмаи муътамад дар шинохти саҳифаҳои гузаштаву рангини имрӯзи ҳаёти ҷомеа маҳсуб меёбад. Дар ин росто рӯзномаи «Ҳақиқати Суғд»‐ро метавон қайд кард, ки таърихи зиёда аз 90‐сола дошта, чун таҷассумгари ҳаёту рӯзгори ҷомеа хизмати шоистаро соҳиб аст.

Дар конфронси илмӣ‐адабӣ намояндагон, меҳмонон, рӯзноманигорони васоити ахбори омма, собиқадорони матбуот, аз ҷумла мудири шуъбаи рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи дастгоҳи Раиси вилоят Тоҷибой Султонӣ, раиси бахши суғдии Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Аҳмадҷони Раҳматзод, раиси бахши суғдии Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Илҳоми Ҷамолиён, собиқадорони соҳаи матбуот Карим Шариф, Файзулло Атохоҷаев, мудири кафедраи журналистика ва назарияи тарҷума Каримбой Комилов, рӯзноманигорони соҳибтаҷриба Бобоҷон Икромов, Ҷӯра Юсуфӣ, Мухтори Абдулло ва махсусан, онҳое, ки дар ин рӯзномаи бонуфуз фаъолият бурдаанд, иштирок ва суханронӣ намуданд.

Нахуст сармуҳаррири рӯзнома Аминҷон Шарифзода меҳмононро хайрамақдам гуфт. Мудири шуъбаи рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи дастгоҳи Раиси вилоят Тоҷибой Султонӣ табрикоти Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзодаро бахшида ба ҷашни миллӣ қироат намуда, ҳамчунин зимни суханронӣ афзуд, ки рӯзномаи «Ҳақиқати Суғд» яке аз бонуфузтарин нашрияҳо маҳсуб ёфта, дар инъикоси масоили дирӯзу имрӯзи ҷомеа, махсусан дар давраи соҳибистиқлолӣ нақши бузург дорад. Раиси бахши суғдии Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Илҳоми Ҷамолиён низ аз таърихи нашрия ҳарф зада, афзуд, ки дар шароити кунунӣ вобаста ба раванди ҷаҳонишавӣ ва пешрафтҳои ҷаҳони муосир нақш ва мақоми воситаҳои ахбори умум, хоса матбуот бамаротиб боло меравад.

Сипас, Бобоҷон Икромов роҷеъ ба заминаҳои таърихии баргузории Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва нақши рӯзномаи “Ҳақиқати Суғд” дар ҳамон солҳо ҳарф зад. Собиқадорони рӯзнома Аюби Кенҷа, Мазбут Воҳидов ва Солеҳи Зарифзод хотираҳои хешро аз лаҳзаҳои тақдирсози таърихи навини тоҷикон нақл намуданд. Дар охир собиқадорони матбуот бо сипосномаву туҳфаҳо қадрдонӣ гардиданд.

Гулҷаҳон ТУРСУНЗОДА,

“Ҳақиқати Суғд”

Читать далее