Саодати инсон дар ризогии волидайн аст

Аз нигоҳи таълимоти дини Ислом оқи волидайн ва қатъи силаи раҳм, яъне ранҷонидан,озор додани падару модар ва бародарону хоҳарон гуноҳи кабира мебошад.

Дар чандин ҳадисҳои шариф омадааст, ки норизо кардани волидайн муҷиби хашми Худо аст,хатто дуои вай мустаҷоб намешавад,оқи волидайн аз нигоҳи шариат фосиқ шуморида мешавад ва аз саодати биҳишт бебаҳра мемонад.

Дар ҳадиси қудсӣ омадааст, ки «....Ҳар касе силаи раҳм кунад, ӯро ба раҳмати хеш сазовор мекунам, ҳар касе қатъи силаи раҳм кунад, ӯро аз раҳмати хеш дур намоям».

Дар сураи Муҳаммад, ояти 23 дар ҳаққи касоне, ки қатъи силаи раҳм кардаанд, омадааст:... "Ин ҷамоа ононанд, ки Худо онҳоро лаънат кард,пас онҳоро кар сохт ва чашмонашонро кӯр кард".

Рӯзҳои охир, вақто ки кас ба шабакаҳои иҷтимоӣ назар мекунад шоҳиди он мешавад, ки хоинони миллат бо роҳбарии Муҳиддин Кабирӣ ва пайрави ӯ Муҳаммадиқболи Садриддин ба нафрати мардум гирифтор шуда, аз ҷониби ҳақиқатгӯйҳо гуфта мешавад, ки онҳо ҳатто аз ҷониби волидайн ва хешу ақрабои худ хашмгину манфур ва оқи падару модар мебошанд.

Аз нигоҳи шариат бошад, мувофиқи оятҳои Қурҳони карим ва ҳадисҳои шариф, фосиқ шуморида мешаванд.

Хоҷӣ Ҳусайн Мӯсозода,

раиси Шӯрои уламои

дини вилоят

Add comment


Security code
Refresh