Пешвои миллат ва раҳнамои давлат

( Дар ҳошияи мақолаи академик Носирҷон Салими ва Холаҳмади Самеъ «Пешвои миллат»

Рамзҳои кишвари ман ифтихори миллатанд,
Ҳам забони модарӣ, ҳам арзи ҳастии диёр.
Шукр бар фарҳанги бою шукри таърихи куҳан.
Шукр бар ин давлату бар тоҷики овозадор…….

Оре ҳақ ба ҷониби ин гуфтаҳо. Хушбахтию осудагии ҳар як инсон аз ободию оромии кишвари хеш ва тамоми муҳите, ки ўро иҳота мекунад иборат аст. Пас бояд шукри ин давлату ин миллат ва шукри таъриху фарҳангро баҷо овард. Чунки ҳамаи ин муқаддасоте, ки имрўз мо дорем осон ба даст наомадааст. Ҳамаи мо огоҳии комил дорем, ки Президенти мамлакат, Ҷаноби Олӣ мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои ба даст овардани ин осудагию мустақилие, ки ману шумо имрўз дорем чӣ қадар заҳмату вазниниҳоро ба дўши хеш гирифтаанд.

Дар соли таҷлили бистумин солгарди Сарқонуни умҳурии Тоҷикистон, ки воқеан соли бобарору баракатовар буд, аз мазмуну мўҳтавои Паёми Президенти мамлакат аён мегардид, ки он сол пойгоҳест, ки тавассути он ҳамаи мо бояд ба қуллаҳои баланди рушд то соли 2020 ҷаҳиши ҳамаҷонибаро аз сар гузаронем. Ин Паём барои ҳамаи мо имконият медиҳад, ки бо ин роҳи тайшуда бо хираду фаросати комил назар афканему тараққиёти минбаъдаро саҳеҳ ва аниқ муайян намоем. Ва суханони Сарвари давлат, Ҷаноби олӣ мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро, ки дар ҳар сўҳбати худ оид ба бузургдошти фарҳанги миллӣ таъкид медоранд, дар мадди назар дошта бошем:

«Имрўз тамоюли ҷаҳонишавии фарҳанг аз ҷумлаи проблемаҳои глобалии асри XXI мебошад. Тоҷикистон ҳамчун узви ҷомеаи ҷаҳонӣ аз раванди босуръати ҷаҳонишавӣ ва падидаву зуҳуроти мусбату манфии он дар канор буда наметавонад.

Вобаста ба ин, мо бояд имрўз низоми нави рушди соҳаи фарҳангро ташаккул диҳем, ки мазмуну мундариҷаи он ба ташаккули симои нави маънавии инсон таъсири амиқ гузошта, тафаккур, заковати фитрӣ, маънавиёт, майлу рағбати зебоипарастӣ ва ҳунари эҷодкориву анъанаҳои бузурги фарҳангсолории халқамонро инкишоф медиҳад». Имрўз мардуми шарифи тоҷик дар симои Сарвари давлатамон падари маънавии аҳли зиёро мебинад, ки дар ойини давлатдорӣ ва миллатсозӣ мақоми ҳунармандро аз авранг боло медонад. Аз ҳамин лиҳоз Сарвари маҳбуби мо мояи ифтихору эътиқод, такягоҳу равшангари роҳи фардои миллати бузурги тоҷик аст!

Мо бояд шукронаи онро кунем, ки имрўз Тоҷикистон тинҷу ором аст. Ва фарзандони мо орому осуда илм меомўзанду даврони ҷавонӣ меронанд. Имрўз дар даврони истиқлолият нақши муассисаҳои таҳсилоти умумии миёна ва олӣ дар кори таълиму тарбия ва тайёр намудани мутахассисони ҷавобгўи талаботи замон хело муҳим мебошад. Онҳо дар кори равнақу шукуфоии мамлакатамон саҳми арзанда мегузоранд. Барои беҳтар шудани таълиму тарбия Ҳукумати ҷумҳурии Тоҷикистон нақшаи бисёр муҳим ва ҳамаҷонибаро дар назди худ гузоштааст, ки ин ҳам аз хирадмандиву донишмандӣ ва маърифатпарварии Ҷаноби олӣ, мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон далолат мекунад.

Шоирону нависандагон, олимону муҳаққиқон дар мақолаву осори хеш таъриху гузаштаву имрўзи тоҷикро қиёсу муқобала карда, тараққиёту пешрафти мамлакатамонро ба ҷаҳони муосир ба таври бояду шояд тасвир карда истодаанд. Донишмандони тоҷик академик Носирҷон Салимӣ ва Холаҳмади Самеъ дар мақолаи худ “Пешвои миллат” симои аслии Президенти мўҳтарам, ҷавҳари ботинии ин шахси абарқудратро бо тамоми ҳастиаш нишон додаанд:

“Эмомали Раҳмон худ дурахшонтарин шахсиятест, ки ин рисолати муқаддаси ормони дар саропои фитраташ бо шукуҳи тамом тачалли кардааст, нахустин точике аст, ки дармаснади олии роҳбари кишвари моро дар арсаи чаҳон муаррифи кард ва ба рағми точикситезиҳои дохиливу хоричи бо камоли часорат Точикистонро бо он ҳама сармояҳои бузурги фарҳанг ва тавонмандиҳои кунуниаш дар бунёди давлати демократи дар саросари дунё аз мақоми арчманде бархурдор намуд”. Мо ҳамчун як омўзгор, зан, модар сиёсати пешгирифтаи Сарвари давлатамон, Ҷаноби олӣ, мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро ҳамаҷониба дастгирӣ мекунем ва барои пешрафти ватану халқи азизи худ саҳми худро мегузорем.

Устодони ДДХ.факултаи Филологияи тоҷик, дотсент. Бобоева М. дотсент, Неъматова М.

Add comment


Security code
Refresh