Чашми хоинон кӯр гардад

Ҳамаи ҳизбу ҳаракатҳо фаъолият ва мавҷудияти худро тариқи ВАО пиёда менамояд. Гарчанде, ки фаъолияти Ҳизби наҳзат дар Тоҷикистон манъ карда шуда бошад, ҳам фаъолияташро тариқи шабакаҳои иҷтимоӣ хуб ба роҳ мондааст. Ҳизби наҳзат дар ин самт фаъол буда бо хабарҳои бардурӯғу иғвоангезонааш дар шабакаҳои интернетӣ баромад мекунад. Баромади охирине, ки онҳо карданд дар сохтакориву бардурӯғи ҳадду канор надошт.

Дар он анҷуман як тоифа мардумоне ҷамъ омада буданд, ки аз муқаддасоти милливу одобу рафтор ва гуфтору шаъну шарафи тоҷикон умуман бехабаранд. Баромадҳои фаҷҳу бемаъниву беасос ва пур аз сохтакориҳо буд. Он як намоише буд, ки гӯё дар он ба мисли актёр ҳар яке роли худро мебозид. Бар замми ин Тоҷикистонро бадному сиёҳ доранд. Ҳой шармандаҳо магар Шумо бехабаред, ки худ зодаи ин сарзаминед. Ва бо шири модари тоҷик ба воя расидаед. Дар мо мақоми зан модар болост ва имрӯзҳо занон дар ҳамаи паҳлӯҳои ҷамъият ҳомроҳи мардон истода кору фаъолият мебаранд зиндагониашонро пеш мебаранд ҷамъиятро обод мекунанд.

Ҳой Кабирӣ агар ту мехостӣ, ки Тоҷикистон гул-гул шукуфон бошад дар ҳаминҷо истода барои ободии кишвар ва халқат хизмат мекардӣ. На чун саги лайлию гурги гурусна ва рӯбоҳи маккор барин аз хориҷа истода ҳамла намеовардӣ. Ту, ки худат беору номус ва бевиҷдон ҳасти аз адолат ҳарф мазан. Ин хандаовар аст.

Мо мардуми меҳанпарасту ба ору номуси тоҷикем. То ҷон дар бадан дорем баҳри ободии ин сарзаминамон камари ҳиммат мебандем ва бурдаи нонамонро дар Ватан мехӯрем.

Имрӯз мо худ шоҳиди онем, ки дар тамоми ҷаҳон мардум аз паси ту барин аблаҳон ба таҳлука афтодаанд. Парешону хонавайрон гаштаанд. Вале мо ин тоифа мардум нестем. Кишвари азизу марзу буми хешро дӯст медорем ва бо Пешвои муаззами худ Ватанамонро боз ҳам зебову ободтар мегардонем.

Биоишаи Назар

Add comment


Security code
Refresh