Бадхоҳи касон ҳеҷ ба мақсад нарасад

Он амалҳое, ки имрӯзҳо Муҳаммадиқболи Садруддин мекунад, интизор меравад ӯ то охири умр овораву ғариб мемонад. Ифшогариҳое, ки М.Садруддин бо дурӯғу даст мезанад, пайомади хуб надоранд. Ноқисиҳои равонӣ дар мавқеъгириҳои Муҳаммадиқболи Садриддин вақтҳои охир баръало эҳсос мешавад. Мавзӯъҳо гуногунро даст зарда, боз анбӯҳи туҳмату ғайбатро бар ба сӯи кишвари худ мерезад. Намедонад, ки ҳама аъмол подош ва мукофот дорад. Парвози фикри Муҳаммидиқбол ба андозае подарҳавост, ки аз мулки бегона истода, ҳукм мебарорад. Ин наҳзатиҳо хаёл мекунанд, ки касе аз ҷавобгирии қонунӣ дар ҳудуди ҷумҳурӣ дар канор нест.

Муҳамадиқболи овора намедонад, ки давлату давлатсозӣ ҳавсалаву дониш ва таҷриба металабад.

Тоҷик халқи якдилу муттаҳид аст, ин 30 нафар ифротии хоин, ки дар хориҷи кишвар ҳастанд, ба ин ҳисоб шомил нестанд. Намешавад, ки бо тақдири миллат бозӣ кард. Мардум ба шумо ҳамчун хори мағелон менигараду шуморо як абзори хориҷӣ медонад.

Кадом давлатро дидӣ, ки аз муҳоҷирони мусаллаҳаш даъват ба амал мебарорад, ки баргардед, бо ҳаёти осоишта машғул бошад.

Вале шумо, ношукрҳо ба қадри рӯзгори осуда, ба қадри Ватан нарасидед.

Таҳлили фаъолияти ин хиёнаткор нишон медиҳад, ки ба таври нохудогоҳ алайҳи навовариҳои сарнавиштсози миллат мебошад, зеро хӯйи сияҳдилӣ чунон дар зеҳнаш нақш бастааст, ки наметавонад тафаккури худро тағйир диҳад.

Табаралӣ Сайвалиев,
таҳқиқгар, сокини шаҳри Бохтар

Add comment


Security code
Refresh