Ал-ҳазар аз хоинони миллат

Имрӯзҳо дар доираи шабакаҳои интернетӣ, ки вобаста ба ҷараёнҳои масоили сиёсии, ки санаи 11-уми октябр шуда гузашт, аз ҷониби мухолифони бадхоҳ ҳаргуна фикру ақидаҳои бардурӯғ паҳн гашта истодааст.

Аммо ин фикру ақидаҳои онҳо асоси вақеӣ надорад. Онҳо ҳамеша барои сиёҳ кардани тамоми сохтори сиёсиву ҳуқуқии Ватани азиамон доим тӯҳмату бӯҳтонҳои ғаразомези худро боён карда, мехоҳанд мардуми орому осудаи моро ба тафриқа кашанд. Ҳақиқати ҳол ин аст, ки мо тавонистем дар ин муддат Ватани худро обод намоем ва аз тамоми лиҳоз хоҳ сиёсӣ хоҳ иҷтимоӣ ва иқтисодиву фарҳонг рушту равнақ додем. Аммо он бегонапарастон ин пешравиро намехоҳанд. Ҳамеша дар фикри онанд, ки барои пешравии мардуми шарифи тоҷик монеа пеш оранд. Вале афсус ҳаргиз ин корро анҷом додан наметавонанд. Барои он наметавонанд, ки мардуми тамаддунофари мо он хиёнату ватанфиребиву ватанфурӯшии онҳоро ҳануз аз солҳои навадум хуб бар ёд доранд ва ягон вақт ба гуфтаҳои ин хоинон равони кору фаолияте намешаванд.

Ногуфта намодад, ки халқу миллат ба ҳеҷ ваҷҳ ба хоинони ватанфурӯш пайравӣ намекунанд ва нахоҳад кард. Зеро онҳоро ҳамаи халқ медонанд, ки пешравии мордуми моро намехоҳанд ва хиёнаткоранд. Ал-ҳазар аз чунин инсонҳое, ки пешравии ватану давлати худро намехоҳад ва аз гӯшанишаста боз лофи ватандӯстӣ мезананд. Агар ватандӯст мебуданд, барои пешравии ватан ва мардуми худ фикр мекарданд. Зеро инҳо ватандӯст нестанд хоини ватананд.

Бори дигар ба он хоинон изҳор менамоем, ки мо мардуми тоҷик ва тоҷикистониён ҳамеша барои рушд додани ватанамон ҳамеша камари ҳиммат басата содиқона хизмат менамоем ва намегузорем, ки ҳеҷ башаре барои пешрафти давлату миллатамон монеа шавад. Инчун гапу калочаи хоинони милатро рад намуда, барои ободии Ватани азизамон доим тойёрем ҷонбозӣ кунем, ки ягон газанде бори пешрафти давлату миллати мо расад.

Кафедраи умумидонишгоҳии
фалсафа
и ДДХ

Add comment


Security code
Refresh