Назарро нағз кун, то нағз бинӣ

Агар Муҳиддин Кабирӣ як марди бохирад ва дурандеш мебуд, камбудӣ ва пешравиҳои давлати Тоҷикистонро баробар дар тарозуи ақл гузошта месанҷид, онҳоро нишон медод ва барои пешравии Тоҷикистон кӯшиш мекард. Камбудиҳоро дидан осон аст, вале муваффақиятҳоро дида эътироф кардан ҳунар.

Ӯ, ки худро як сиёсатмадор меҳисобад, вале аз гуфтаҳояш маълум мешавад, ки  шахси оқил нест. Шахси оқил ҳамеша дар фикри пешравии кишвараш аст. Дар баромадҳои худ изҳор медорад, ки дигар давлатҳои Ғарб ба Тоҷикистон кӯмак накунанд. Аз ин суханҳои Кабирӣ бӯи бухлу ҳасад меояд.

Мирниёзов А.Қ. – сармуаллими
кафедраи забони тоҷикии ДДҲБСТ

Add comment


Security code
Refresh