Душманони шайтонсифат

Барои фурӯхташудагони миллати мо дигар виҷдону имон намондааст. Ин кӯрнамакон нону намаки ин Ватан хӯрда, андешаи намакдон намекунанд. Хиёнатҳои чунин фарзандони нохалаф буд, ки аз ҷониби аҷнабиён шахсиятҳои барҷастаи сиёсӣ ба ҳалокат расиданд ва мо натавонистем, ки дар тӯли таърих бар ивази ҷон ҳам бошад, корҳои душманонаи онҳоро ҷуброн намоем.

Мо як кишвари аз лиҳози дороиҳои зистӣ тамоми чизро доштем ва ҳамчун яке аз кишварҳои бародар дар Иттиҳоди Шӯравӣ сатҳу сифати зиндагии мардум бад набуд, аммо нодориву камбизоатии мардум аз ҳамон роҳандозии ҷанги шаҳрвандӣ буд, ки ин нохалафон онро амалӣ карданд. Акнун дар Аврупо ба мардум таъна мезананд, ки шумо дар қатори кишварҳои қашшоқ қарор доред. Тамоми дороиҳои мардуми тоҷикро ин ифротгароён аз дасташон кашида гирифта, имрӯз роҳбарони фурӯхташудаи онҳо ин корро пинҳон карда, мардумро ба нодориву камбизоатӣ муттаҳам мекунанд. Мо боварии комил дорем, ки амалҳои разилона соҳибонашро ба мақсад нахоҳад расонид.

Кайхусрав КАРИМОВ
устоди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

Add comment


Security code
Refresh