Ба қадри сулҳу суботи кишвар бирасем

Инак тӯли чанд моҳ дар миқёси ҷаҳонӣ хуруҷ кардани бемории вирусии COVID-19 бори дигар собит намуд, ки инсоният бе ҳамдилию бе муттаҳидӣ дар пеши вабои аср осебпазир аст ва ин моро бори дигар водор месозад, ки беш аз пеш баҳри дар амал татбиқ намудани сиёсати давлату Ҳукумат дар самти беҳдошти солимии ҷомеа бетараф набошему чораҳои заруриву мушаххасро амалӣ намоем. Ҳамаи мо шоҳиди он гаштем, ки тадбирҳои саривақт андешидаи ҳукумати Ҷумҳурӣ баҳри пешгирии хуруҷ ва паҳншавии ин вирус, имкон фароҳам овард, ки Тоҷикистон нисбат ба дигар кишварҳои дуру наздик асари мардуми назаррасе нарасонид. Дар чунин рӯзҳои бисёр ҳам ҳассос, ҳамраъйиву ҳамфикрии ҳамагон ва дастгириву ғамхорӣ нисбати якдигар, сарҷамъона баҳри нигоҳ доштани хотири ҷамъу осудагии хеш кӯшиш намудан имкон дод, ба ин вабо ғолиб оем.

Ватани маҳбуби мо боду ҳаво, иқлим, табиат ва мардуми фарҳангсолору сулҳофару меҳнатқаринаш нотакроранд. Мо тавонистем, дар шароити табиии хеш, аз боду ҳавои мусаффои Тоҷикистонамон нафас кашида, аз анвои меваҳои тару тозаи сарзаминамон баҳравар гардида, бо зиндадилӣ аз сиёсати бунёдгузоронаву ободкорона ва ҳадафҳои стратегии дар амал татбиқгардидаистодаи давлату Ҳукумат бархурдор шуда, ба ин вабо устуворӣ нишон диҳем.

Имрӯз ҳар яки мо, шаҳрвандони кишвар набояд ба фориғболӣ роҳ диҳем, зеро ҳоло вируси COVID-19 тамоман аз байн нарафтааст. Бинобар ин, қарзи инсонии мо ин аз даст надодани ҳушёриву зиракии сиёсӣ, меҳанпарастӣ, инсондӯстӣ, хештаншиносӣ, таҳаммулпазирӣ, сарҷамъиву ҳамраъйӣ аст. Он сарвате, ки имрӯз дорем, ҳаёти босуботу осоиштае, ки ба сар мебарем, бозию хандаҳои кӯдаконе, ки дар хонадонамон танинандоз аст, дастони ба дуо дарозкардаи падару модаронамон, ки пур аз шукргузорӣ аз тансиҳативу файзу неъмати имрӯзист, соҳибдавлативу соҳибватаниамон, асолати миллии бадастовардаамон, таъриху тамаддун ва фарҳанги доштаамон ва дар Тоҷикистони озоду соҳибистиқлол ва рушдкунанда зиндагӣ карда истоданамонро қадр намоем. Баробари ҳифзи саломатии хурду аҳли хонадонамон нагузорем, ки душманони халқу миллатамон бо дастони як гуруҳи гумроҳу ватанфурӯш ба имрӯзу ояндаи дурахшони мо халал расонанд. Ҳамаи мо шоҳиди воқеияти зиндагӣ гаштем, ки имрӯзҳо саркардагони ин гуруҳ, дар ниҳояти кор дарк намуданд, ки оқибати аъмоли гумроҳонаашон натиҷаи мусбӣ намедиҳад. Имрӯз онҳо ба осмони софу беғубори Ватани азизамон назар афканда, пушаймони кирдори худ гаштаанд. Пайравони онҳо низ пушаймонанд ва дар ғарибӣ, номи неке аз худ боқӣ нагузошта ва баракс, ба номи авлоди хеш доғ мегузоранд. Миллати тоҷик ва наслҳои оянда онҳоро асло нахоҳад бахшид.

 Бобур ҚОДИРОВ,

корманди Кумитаи иҷроияи ҲХДТ

дар ноҳияи Деваштич

Add comment


Security code
Refresh