Оқибати хоини Ватан хориву залилист

Рӯзҳои ноороми ҷанги шаҳрвандӣ ҳамарӯза дар такопӯи дарёфти хӯрока, бештар нон сарсону саргардон будем. Хушбахтона, бо шарофати барқарор шудани ҳукумати қонунӣ дар кишвар вазъ орому мӯътадил гашт.

Ҳамон давраҳо Муҳиддин Кабирӣ чоплуси роҳбарони ифротгаро буду ҳаммаслакони имрӯзааш бехабар аз он рӯзҳои мудҳишанд. Агар, онҳо рӯзҳои пурталотуму пурошӯби он замонаро медиданду дар замирашон заррае меҳри Ватан – Модар мавҷуд бошад, ба ҳарзаҳои Кабирӣ ҳаргиз фирефта намешуданд. Вале бо роҳбарии ин маккори авомфиреб чун лӯхтак аз хориҷи кишвар нисбати Тоҷикистони маҳбубамон имрӯзҳо тӯҳмату бӯҳтонҳои беасосро ба худ раво мебинанд. Вуҷуди ин афрод Кабириву думравонаш заҳролуд гаштаасту ғайр аз ҳисси бадбиниву душманӣ дар танашон дигар хислати инсонӣ намондааст. Разилӣ ва нобакории онҳо ба он мақсад аст, ки бо маблағи хоҷагони хориҷӣ Тоҷикистонро ноором намояд. Хоинии онон то дараҷае расидааст, ки ба Ватани аҷдодии хеш хиёнат мекунанд, маккору разил будани худро ба ҷаҳониён намоиш медиҳанд.

Имрӯзҳо мардуми шарифи Тоҷикистон бо шукрона аз фазои орому осудаи кишвар дар пайи меҳнати шоистаанд. Рафтору гуфтори кирдори Кабириро дарк кардаанд.       

Ҳеҷ гоҳ хоинони ватанфурӯшро насиб намедиҳад, ки оромии Тоҷикистонро халалдор созанд. Ононе, ки қадри Ватан намедонанд, мисли Кабириву ҳаммаслаконаш ватангадову зор ба хоки Ватан сарсони ҳарду олам мешаванд.

 М.СОБИРОВ,

устоди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд

ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

Add comment


Security code
Refresh