July 2019

12 July 2019

РАВАНДИ СОЗАНДАГИИ ВАТАН АЗ РОҲИ ОБОД

Дар Паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон солҳои 2019 - 2021 “Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон гардид. Дар ин радиф, инчунин ба истиқболи ҷашни таърихии 30 - солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон масъулини ҷамоатҳои деҳоти шаҳру ноҳияҳои вилоят нақшаи чорабинӣ тартиб дода, баҳри ободонии диёр хеле корҳоро ба сомон расонида истодаанд. Аз ҷумла, дар Ҷамоати деҳоти Хистеварзи ноҳияи Бобоҷон Ғафуров давоми ду сол аст, ки ташкилоту муассисаҳо аз рӯи супоришҳои гузошташуда амал карда, соҳаҳои хоҷагии халқ ба комёбиҳои назаррас ноил шуда истодаанд. Дар ин давр дар муассисаҳои маорифу тандурустӣ, хоҷагиҳои кишоварзӣ ва саноат корҳои ободонӣ мароми хешро ёфт.

Дар асоси дастуру супоришҳои Пешвои муаззами миллат дар маҷлисгоҳи Мактаби хонандагони болаёқати деҳа фаъолон, роҳбарони ташкилоту муассисаҳо вохӯрӣ доир намуда, дар сохтмону барқарорсозии беш аз 50 номгӯй иншоот, ба монанди инфрасохторӣ, таъминоти аҳолӣ бо оби ошомиданӣ, полезӣ, ободонии маҳаллаҳо ва таъмири роҳҳо вазифаҳоро муайян намуданд.

Метавон гуфт, солҳои қаблӣ аксар роҳҳои мошингард, пиёдаравҳои назди корхонаю ташкилотҳо таъмирталаб гардида буданд. Пас аз ҷаласа дар қатори дигар иқдомҳои шоиста, соҳибкорон, роҳбарони ташкилоту коргоҳҳо тасмим гирифтанд, дар рушду ободонии деҳот саҳми хешро гузоранд.

Тавре дар ин бобат муовини раиси ҷамоат Матлуба Ҷӯрабоева арз медорад, дар ободонӣ ва таъмиру мумфаршкунии роҳҳо бо ҷонибдории Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилоят ва ноҳия соҳибкорон, шахсони алоҳида ва тариқи ҳашар аҳолӣ низ шомил шуданд. Чунончи, бо дастгирии мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия ва аҳолӣ роҳҳои маҳаллаҳои Ҳавузаки Поён, Ҷӯйи Муғул, Бахт ва Арбоб ба масофаи 5 километр шағалпӯш, саҳни ҳавлии Беморхонаи марказии рақами якум дар масофаи як километр мумфарш ва роҳравҳо сафолакпӯш гардиданд.

Ба истиқболи ҷашни бузурги таърихӣ кӯчаҳои ба номи Охунов ба масофаи 850 метр ва Рокиев – 500 метр мумфарш шуданд.

Пешвои муаззами миллат дар ҳар як мулоқот ва вохӯриҳо таъкид намудаанд, ки дар таъмиру тармими роҳҳо ва умуман ободонии диёри хеш ҳар як соҳибкор ва аҳолӣ бояд фаъолона ширкат варзанд. Воқеан, чанд солест, ки дар ҷумҳурӣ барои истеҳсолотчиён мунтазам мораторий эълон шуда истодааст. ҳамин имтиёз барои аксари соҳибкорон имкон фароҳам овард, ки дар ободонии диёр ва рушди деҳот саҳми бештари худро гузоранд. Тавре дар ин бобат Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат таъкид месозанд: “Бо арзи эҳтирому самимият ва миннатдорӣ ба мардуми шарифи Тоҷикистон, аз ҷумла соҳибкорону тоҷирон ва дигар шахсони хайрхоҳу ҳимматбаланд барои ташаббусҳои созанда мехоҳам як нуктаро таъкид намоям: ба раванди созандагии Ватан ҳар як шаҳрванди бонангу номус бояд саҳмгузор бошад...”. Такя бар ин гуфтаҳо ватандӯстону соҳибкорони деҳа Ҷ.Маҷидов 200 метр кӯчаи ба номи М.Ашӯров, Н.Носиров – 125 метр кӯчаи ба номи А.Қаюмов ва И.Эшонов 200 метр кӯчаи ба номи А.Ҷомиро мумфарш ва чароғон намуданд, ки алҳол сокинони ин маҳалҳо аз чунин иқдоми шоиста хеле миннатдоранд.

Мардуми деҳот дар баробари мумфаршкунии роҳҳо, инчунин дар беҳтар гардидани вазъи таъминоти оби ошомиданӣ ва полезӣ низ иқдом намудаанд. Соҳибкорони маҳаллӣ А.Раҳимов 800 метр кӯчаи Пахтакорро мумфарш ва ҷӯйборашро бетонпӯш намуда, 120 метр кӯчаи ба номи М.Қодиров аз ҷониби Н.Ҳоҷибоев ва 250 метр кӯчаи ба номи Деҳотӣ бо дастгирии М.Воҳидов мумфарш гардид.

Дар ободонии деҳот сокинон низ бетараф нестанд. Мардуми маҳал ҳама сарҷамъона 340 метр кӯчаи Масҷиди Сурхро мумфарш, ҳазор метри мураббаъ роҳравҳои кӯчаи ба номи Ҳодӣ Кенҷаевро сафолакпӯш ва 70 метр роҳро мумфарш намуданд. Дар ободонии 150 метри мураббаъ майдони назди даромадгоҳи ҷамоат низ сокинон саҳм гузоштанд.

Бо пешниҳоди Пешвои муаззами миллат се соли минбаъда “Солҳои рушди сайёҳӣ, деҳот ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон гардид ва чунин паём имкон медиҳад, ки дар шаҳраку деҳоти кишвари офтобрӯя соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ боз ҳам рушд ёбад, ҳар як маҳаллу гузаргоҳҳои он обод гардад. Тавре дар ин бобат Президенти мамлакат таъкид медоранд: “Мақсади асосӣ аз ин пешниҳод амалигардонии талошҳои Ҳукумати мамлакат ба хотири боз ҳам обод кардани Тоҷикистон ва ҳалли масъалаҳои иҷтимоии аҳолӣ бо роҳи беҳтар намудани инфрасохтор, пеш аз ҳама, дар соҳаҳои маорифу тандурустӣ, таъсиси ҷойҳои корӣ, таъмини аҳолии деҳот бо оби босифати ошомиданӣ, бунёду таҷдиди роҳҳои маҳаллӣ, рушди инфрасохтори сайёҳӣ ва инкишофи ҳунарҳои мардумӣ, ба талаботи муосир мутобиқ сохтани сатҳи хизматрасонӣ ва баланд бардоштани некӯаҳволии мардум дар ҳар деҳа ва маҳалли аҳолинишин мебошад.”

Ба истиқболи 30 - солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон соҳаҳои маорифу тандурустӣ низ омодагии пурра дида истодаанд. Чунончӣ, ба ин муносибат бо дастгирии мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии маҳаллӣ ва соҳибкорон кӯдакистони “Зебо”, китобхонаи рақами 9, марказҳои саломатӣ дар маҳаллаҳои “Тоҷикистон”, “Қинтириқ”, Сатторов, “Баҳористон”, Қистакӯз ва “Бахт” воқеъбуда таъмир, таъмири ҷории мактабу кӯдакистонҳо, ду Хонаи саломатӣ, сохтмони биноҳои иловагӣ дар назди муассисаҳои таълимии рақамҳои 80 ва 40, азнавсозии варзишгоҳҳо дар назди МТМУ рақамҳои 34, 54, 84 ва 80, умуман, ободонӣ ва корҳои сохтмонӣ идома доранд.

Пас аз таъмири шуъбаи амрози асаб дар Беморхонаи марказии деҳот ҳолати ташноби он низ ба ҳолати аввалааш баргардонида, ҳуҷраҳои бозии бачагона ва шуъбаи амрози бачагона таъмир ва роҳравҳо сафолакпӯш гардида, барои мутахассисони соҳа баҳри ташхис ва муолиҷаи беморон бо усули муосир шароит фароҳам гардидааст.

Соли равон баҳри амалигардонии қонунҳои Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, дастуру супоришҳои Президенти мамлакат, Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилоят ва ноҳия доир ба ободонӣ ва рушди деҳот аз ҷониби мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии маҳал ва соҳибкорон дар Ҷамоати деҳоти Хистеварз идома дорад. Имсол аз 54 банд нақша ва чорабиниҳое, ки ба муносибати сазовор истиқбол гирифтани ҷашни таърихӣ – 30 - солагии Истиқлолияти давлатӣ таҳия ва беш аз 25 адади он иҷро гардидааст. Ба монанди, насби трансформаторҳо дар маҳаллаҳои Бахт, Ҷавғал ва ба номи Д.Азизов, дар масофаи ҳафт километр чароғонкунии кӯчаҳои маҳаллаҳои Сино, Ҳавузаки Поён, Тоҷикистон, Қ.Ҳобилов ва А.Нозиров, сохтмони марказҳои хизматрасонӣ ва савдо, ҳаммому сартарошхона, тозакунии заҳбуру заҳкашҳо ва дигар корҳои ободонӣ идома дорад.

Дар умум, мардуми меҳнатқарини Ҷамоати деҳоти Хистеварз баҳри сазовор истиқбол гирифтани ҷашни таърихӣ - 30 – солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон саъйу кӯшиш доранд, зеро аҳолии сернуфузи ноҳияи Бобоҷон Ғафуров ватандӯсту ободкор буда, дар рушди иқтисодиву иҷтимоии кишвар, ободонии маҳаллу осудагии ҷомеа саҳми хешро мегузоранд.

Тавҳида ҶӮРАЕВА,
“Ҳақиқати Суғд”

Читать далее

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ба Президенти тозаинтихоби Ҷумҳурии Литва Гитанас Науседа барқияи табрикӣ ирсол намуданд

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Президенти тозаинтихоби Ҷумҳурии Литва Гитанас Науседа барқияи табрикӣ ирсол намуданд, ки дар он омадааст:

«Ҷаноби Олӣ,

Бо камоли хушнудӣ Шуморо, ба муносибати оғози фаъолиятатон дар мақоми Президенти Ҷумҳурии Литва самимона табрик ва муборакбодӣ менамоям.

Читать далее

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон Сарвазири Ҷумҳурии Қазоқистон Аскар Маминро ба ҳузур пазируфтанд

Дирӯз дар Қасри миллат Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Сарвазири Ҷумҳурии Қазоқистон Аскар Маминро, ки бо сафари расмӣ ба Тоҷикистон ташриф овардааст, ба ҳузур пазируфтанд.

Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар оғози мулоқот аз дидору вохӯрии судманд бо Президенти Ҷумҳурии Қазоқистон Қосим-Ҷомарт Токаев дар ҳошияи Саммити Машварати ҳамкорӣ ва тадбирҳои боварӣ дар Осиё, ки моҳи июн дар шаҳри Душанбе баргузор гардид ёдовар шуда, таъкид намуданд, ки ҳар як мулоқоту вохӯрии сатҳи олӣ ва баланд ба рушди ҳамкорӣ ва дӯстии ду давлат мусоидат менамояд.

Читать далее

Муаррифии лоиҳаи бунёди 9 меҳмонхонаи нав дар шаҳри Душанбе

11 июл дар Қасри миллат бо иштироки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Раиси шаҳри Душанбе муҳтарам Рустами Эмомалӣ муаррифии лоиҳаи бунёди 9 меҳмонхонаи нав дар шаҳри Душанбе баргузор гардид.

Зимни муаррифии тарҳи иншооти бунёдшаванда ба Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иттилоъ дода шуд, ки дар давоми ду сол сохтмони 9 меҳмонхонаи замонавӣ бо 630 ҳуҷра барои қабули беш аз ҳазор нафар дар як вақт пешбинӣ шудааст.

Читать далее

11 July 2019

ОБУ РАНГИ МО БА ОЛАМ ГУЛ МЕКУНАД…

Бо шарофати Истиқлолияти давлатӣ ва Ваҳдати миллӣ дар Тоҷикистони биҳиштосоямон, кишвари куҳанбунёдамон фазои амну осудагӣ ҳукмрон буда, рушди босуботи иҷтимоиву иқтисодӣ марҳала ба марҳала устувор мегардад. Биноан, ташаббусҳои Тоҷикистон аз ҷониби созмонҳои бонуфузи байналхалқӣ ва сатҳи ҷаҳонӣ аз ҷумла, Созмони Милали Муттаҳид пазируфта, иқдомҳои башардӯстонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобаста ба ҳалли мушкилоти глобалӣ - об, захираҳои обӣ ва дастрасӣ ба ин неъмати бебаҳои табиат дастгирӣ, ҷонибдорӣ ва намуна мавқеъ пазируфтаанд.

Сарвари давлатамон, Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо ташаббусҳои байналмилалӣ ҷиҳати осон намудани мушкили миллиардҳо сокини сайёра - шароит фароҳам овардан барои дастрасӣ ба оби тозаи ошомиданӣ, истифодаи оқилонаи захираҳои обӣ, ҳамкории кишварҳо ва созмонҳои байналмилалӣ оид ба масъалаҳои марбут ба об баромадҳои пурмуҳтаво, судманд ва бунёдӣ намуда, таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳониро ба ҳалли ин мушкилоти печида ҷалб намудаанд, ки басо арзишманду пурбаҳост.

Иқдом ва ташаббусҳои башардӯстонаи Пешвои миллат, Президенти муаззамамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, аз ҷумла - оид ба эълом доштани «Соли 2003 - Соли оби тоза», Даҳсолаи байналмилалии амалиёти «Об барои ҳаёт» (солҳои 2005 - 2015), Соли байналмилалии ҳамкориҳо дар соҳаи об - 2013 ва Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор, солҳои 2018 - 2028» ба орзуву ормони мардуми ҷаҳон, Ҳадафҳои рушди ҳазорсола ва Ҳадафҳои рушди устувори Созмони Милали Муттаҳид мувофиқат мекунанд ва аз ҷониби Маҷмааи кулли СММ ва аксари кулли кишварҳои ҷаҳон пазируфта шудаанд.

Ташаббуси чаҳоруми Тоҷикистон аз рӯзи 22 - юми марти соли 2018 дар ақсои олам мавҷ зад, оғози амалро муваффақ ва мушарраф гардид. Ташрифи Дабири кулли СММ Антониу Гутерриш ба кишварамон Тоҷикистон, баҳои арзандаи ӯ ба сатҳи ҳамкориҳои дуҷониба, талошҳои кишварамон дар ҳалли мушкилоти умдатарини сокинони сайёра ва хусусан, ташаббусҳои Президентамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бораи эълом доштани Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор, солҳои 2018 - 2028» боз як гувоҳи равшани афзудани нуфузу эътибори кишвари биҳиштосои мо ва Сарвари хирадманди давлатамон дар арсаи ҷаҳон аст.

Кишварамон саргаҳи оби тоза буда, сарчашмаи ташаббусҳои башардӯстона эътироф шуда, маҳбуб ва комёб аст. Биноан мо хушбахту фараҳманд ҳастем, ки ҳамин тавр як кишвари зебо ва табиати нотакрор дорем. Ин ҳама боиси авҷи илҳом, сарчашмаи эҷод ва сухани ваҷдовари аҳли адаб, маърифату маъонӣ гардида, бо чашми ибратпазир ҳарфи дил мегӯянд. Аз ин лиҳоз, ташаббуси чаҳоруми байналмилалӣ доир ба об ва захираҳои обӣ, дастрасӣ ба оби тозаи ошомиданӣ, қадру қимати ин неъмати табиат ба аҳли эҷод илҳом бахшида, уҳдадор месозад, то маънӣ бипазирад, яъне ба ифодаи бузургон «ҷавҳари дониш агар ҳаст, нигин оина аст».

Дар ин раванд мехоҳам доир ба иқдом ва илҳоми хоси як тан аз аҳли маърифат - омӯзгори эҷодкор, китобдӯст ва адиб аз Ҷамоати деҳоти Понғози ноҳияи Ашт Тӯхтасун Қодирӣ чанд ишорае бинамоям. Аввалан ӯ омӯзгори муваффақ аст, ба қалам эҳтирому ихлос дорад, муаллифи маҷмӯаи лавҳаю мақолаҳо, ҳикоёти хурду панду андарзҳои хоси худ аст. Мавзӯи об, захираҳои обӣ, дастрасӣ ба оби тозаи ошомиданӣ ӯро талқин намудаанд, ки суханашро дар масири маҷмӯа бо номи «Покии мо зи покии об аст» бинависад. Маҷмӯаро бо шавқ хондам ва донистам, ки муаллиф Тӯхтасун Қодирӣ кӯшиш намудааст, то таҳлилҳои зеҳнии хешро аз нигоҳи нав - дар ҳошияи ташаббуси бунёдии масоили об шарҳу баён созад. Менависад: «Дар ноҳияи Ашт ҳафт сой мавҷуд аст - Долонасой, Даҳанасой, Понғозсой, Ошобасой, Ғудоссой, Аштсой, Пунуксой. Дар ноҳия инчунин рӯихати чордаҳ минтақаи хавфнок ба қайд гирифта шудааст. Мақомоти маҳаллӣ 4300 метр селроҳаҳоро тоза карданд. Дар Аштсой 2000 метр корҳои соҳилмустаҳкамкунӣ гузаронида шуд. Дар маркази ноҳия 400 метр, дар Пунуксой 270 метр соҳилмустаҳкамкунӣ, 1000 метр селроҳа аз регу шағал тоза карда шуд».

Сокини деҳаи Понғоз бобои Абдуқодир ба муаллиф гуфта будааст: «Ман замони кӯдакӣ аз модарам борҳо шунидаам, ки мегуфт, ба об туф накун, партов наандоз, обро беҳуда нарез, эҳтиёт кун. Ин ҳикматҳои модарамро ҳоло ба фарзандонам талқин мекунам, зеро аз фаровонии об исрофкориву беқадргардии онро зуд - зуд мебинам. Понғози азизи моро деҳоти об мегӯянд. Понғозсой аз ҳамин ҷо сарчашма мегирад. Ин деҳаи ободу гулгаштҳои онро маҳз об гулзору сарсабз кардааст. Воқеан ҳам дар ҳама шароит ба қадри бояду шояд обро ҳифз накарда, аз рӯи мисоли «Ҳарчӣ бисёр шуд, хор шуд» амал мекунем, ки боиси таассуф аст. Барои бештар дарк намудани қадру манзалати об филмҳои ҳуҷҷатӣ, барномаҳои телевизионӣ ва наворҳои кӯтоҳмуддат низ саҳми арзанда дорад».

Муаллиф дар қисмати «Тоҷикистон кишвари обҳои зулол» аз факту далелҳои асоснок истифода карда, мавқеи диёри азизамонро дар самти захираҳои обӣ равшан нишон додааст. Таъкид менамояд: «Об ба сифати неъмати поку равшан ва атокунандаи бахту иқбол шинохта шудааст. Рангорангии табиати Тоҷикистон, шукуфтани гулҳо, сабзиши рустанӣ, мавҷи сабзи теппаҳо ба шарофати ин неъмати беназир ба амал меояд».

Ба хотир меоварем, ки ба Ҷумҳурии Тоҷикистон дар моҳи июни соли дуҳазору ҳафтдаҳ сафар кардани Дабири кулли СММ Антониу Гутерриш ва ширкат дар маросими ифтитоҳи ҳамоиши сатҳи баланд дар мавзӯи «Таҳкими ҳамкорӣ ҷиҳати расидан ба рушди устувор дар шароити таҳдиду хатарҳои муосир» қадршиносии саҳми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои муаззами мо дар ҷаҳони муосир ба ҳайси яке аз кишварҳои пешсафи масъалаҳои об шинохта шудаанд.

Аз оғози узвият ба Созмони Милали Муттаҳид дар масъалаҳои об бо ин созмони бонуфуз ҳамкориҳои густурда дошта, бо ташаббусҳои наҷиб баромад мекунад ва барои роҳандозии бисту се бунёду барномаи СММ дар ҳудуди кишвар шароити мусоид фароҳам овардааст.

Файзулло АТОХОҶАЕВ,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

ХАЁЛИ ХОМИ ХОИН

Имрӯзҳо дида истодаем, ки боз як гурӯҳи гумроҳон ва ҷоҳилон, тарафдорони ҳизби террористии наҳзат бурун аз кишвар, дар мамлакатҳои бегона бо сарварии Кабирӣ боз “машварату” “пикет”-ҳои хешро доир намудаанд. Муҳиддин Кабирӣ ҳарфҳои “тилло”-ии хешро ба ном мардуми тоҷик пешкаш карда истодааст. Аслан бигирем, ин ҷаласаҳо ба гӯши касе намефорад, вале барои иҷора додани толорҳо бо нархи гарон соҳибкорони хориҷӣ низ тарафдоранд. Бо як салобат Кабирӣ сухан меронад, чаппак мезанад ва дигарон, ки тақдирашонро сиёҳ кардаанд, атрофи ӯ давр мезананд. Гумон намекарда бошанд ин гумроҳон, ки  Кабирӣ рӯзе ононро  низ тарк хоҳад кард ва боз гурӯҳи дигари гумроҳони навро дарёфт мекунад.

Ин ҷавонони рӯзсиёҳ ва нафарони гумроҳгашта боре ҳам намефаҳмида бошанд, ки нақшаҳои Кабирӣ пурхун ва бар зарари ҷони онон аст! Боре ҳам дарк намекунанд, ки аз дасти фитнаҳои ӯ чандин нафарони гумроҳ паси панҷара аз кирдори разилонаи худ пушаймонанд. Андеша намекунанд, ки агар Кабирӣ эҳтиром ба модари худ, ки ҳам қарзу ҳам фарз барои фарзанд аст, медошт, дар ҳолати вакил дар парлумони кишвар буданаш ҳадди ақал дар ҷанозаи ӯ иштирок мекард.

Агар дили Кабирӣ ба ҳаммаслаконаш месӯхт, ононро тарк намекард, намегурехт, то ҳатто кормандони фаъоли дастгоҳи ҳизби террористии наҳзат аз фирори Кабирӣ бехабар монданд, ба монанди фаъоли шӯрои занони ҳизби наҳзат Зурафо. Баъди аз маҳкама озод гаштанаш гуфт, ки Кабирӣ моро фиреб кард. Мулло Айёмиддину Қиёмиддини Ғозӣ низ аз фитнаҳои Кабирӣ дар филмҳои мустанади “Бозгашт аз ҷаҳаннам” ва "Решаҳои ноаён" хуб мисолҳо оварданд. Пас дигар ҷои аз гумошта шудан ба гуфторҳои Кабириву наҳзат нест, яқин шуд, ки наҳзат бо дастгирии хоҷагони хориҷӣ танҳо ба фитнакорӣ машғул будаасту халос!

Кабирӣ имрӯз дар кишварҳои дигар пайи наҷоти хеш мекӯшад, вале намедонад, ки азми ӯ бефоида мемонад, зеро оҳи модарон, ки фарзандашонро гумроҳ кард, аз гиребонаш хоҳад гирифт. Кабирӣ ҷавоби сазовор хоҳад дид.

Аз рӯзҳои нахустини фаъолияти ташкилоти экстремистӣ-террористии ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон маълум буд, ки ҳадафи аслии саркардагону аъзои он ихтилофандозӣ байни мусалмонон буда, бо ин роҳ онҳоро бо кашмакашҳо ва гирудорҳо овора намуда, муфт соҳиб гардидан ба моликияти онҳо маҳсуб меёфт. Айни замон низ бо манъ гардидани фаъолияти ин ташкилоти ифротӣ ва фаъолияти ғайриқонунии боқимондаҳои наҳзат дар кишварҳои хориҷӣ маълум гардида истодааст, ки террорист Муҳиддин Кабирӣ аз шеваи куҳнаи худ ба истилоҳ худхоҳӣ ҳанӯз ҳам фаровон истифода бурда, мехоҳад ҳамаи мухолифини Тоҷикистонро зери тасарруфи фикрӣ ва баъдан тасарруфи амалии худ дароварда мавқеи ноустуворашро устувортар гардонад ва бо ин роҳ аз хоҷагонаш маблағҳои калони муфтро ба даст оварад. Вобаста ба ин дар дигар нашрҳои маводҳои таҳлилгарон исбот ҳам гардида буд, ки Кабирӣ сиёсатмадор нест, балки як тоҷир аст, ки маблағгузории хоҷа бозорашро гарм нигоҳ медорад.

Дадобоева М. – ассистенти кафедраи
 назария ва таърихи давлат ва ҳуқуқи ДДҲБСТ

Читать далее

ҲАРЗАГӮЁНИ АҚЛБОФТА

Роҳбарият ва аъзоёни ТТЭ ҲНИ боз аз шеваи дерини худ истифода карда, мардуми тоҷикро аз нав ба доми худ кашида, зиндагии ободи хамватанони моро ноором карданианд.

Онҳо сохибистиклолиро дар бадномкунии роҳбарон аз онҳо истеъфо талаб кардан дида, худро дилсўзи Ватану мардумпарвар эълон дошта, оммаро ба қонуншиканиву бетартибиҳо даъват менамоянд. Бо айби ҳамин «ватанхоҳону ҳомиёни истиклолият» солҳои 90-уми асри гузашта кишвар оғуштаи хун гардид. Ҳазорон бегуноҳон ба ҳалокат расидаю иқтисодиёти кишварамон харобу валангор ва дастгоҳи давлатдориамон фалаҷ гардид.

Шукри Офаридагор, ки оқибат даҳшату ҷангу сарсонию саргардониҳо дар кишвари тоҷик бахту саодат ва сулҳу субот ҳукмрон гардид, ки ин дастовардҳо барои қулли мардум аз ҷонашон ҳам азизтар аст.

Агар ин “ватанхоҳону ҳомиёни истиқлолият” (ТТЭ ҲНИ) воқеан миллатдӯсту ватанпарвар мебуданд, бо назардошти риояи маърифати баланди гузаштагонамон дар як кишвари бегона боз забон ба бадномкунии ҳамватанони хеш намекушоданд.

Бешак, онҳо боз нияти пиёда кардани нақшаҳои навбатии худро доранд, ки ин нақшаҳои дар ҳамкори бо душманони хориҷии миллату мамлакатамон тарҳрезидашуда ба миллату Ватан ба ҷуз бадбахти чизе намеоваранд.

Аммо мо аҳли зиёи ҷомеа, ба ин ҳамватонони бегонапарастамон бо қатъияти том исҳор медорам, ки дигар касе ба ҳарзаҳои шумо гӯш намедиҳад.

Аз Шумо, ҳарзагӯёни ақлбохта даъват ба амал меоварем, ки ба амалҳои нангини хеш хотима бахшидаву нисбати сиёсати давлату ҳукумат некнияту хайрхоҳ бошед, барои таъмини сулҳу субот ва истиқлолияти давлатӣ, оромиву ободии кишвар ва рўзгори босаодати шаҳрвандон тамоми кўшишҳоро ба харҷ диҳем.

Маъмуров А.М. – н.и.и., дотсенти
кафедраи андоз ва андозбандии ДДҲБСТ

Читать далее

МАНСАБТАЛОШИИ ТТЭ ҲНИ

Маҳз хоинони миллат солҳои 90-ум сабабгори ҷанги шаҳрвандӣ, боиси пароканда шудани халқи азияткашидаи тоҷик гардиданд. Ба ҳамагон маълум аст, ки баҳри нигоҳдории якпорчагии Тоҷикистони азизамон замоне буд, ки роҳбарои ТТЭ ҲНИ худро пуштибон меҳисобиданд. Аммо  динро ниқоб намуда ба таври руякӣ амал карда, ақидаи ифротгароиро тарғиб мекарданд. Маблағҳои муфти хоҷагонашонро ба даст оварда, зиндагонии хешро пеш мебурданд. Тарзи зиндагонии дигаронро ошкоро танқид мекарданд. Зеро дар бисёр мавридҳо ба назар мерасид, ки роҳбарони ТТЭ ҲНИ дар зери шиорҳои динӣ баромад намуда, аз номи дин ҳарф мезананд ва фармонҳои худро аҳкоми динӣ меноманд. Ин, пеш аз ҳама, ба хотири сўистифода аз шуури динии мардум равона гардида, ҳеҷ рабте ба арзишҳои динӣ ва аҳкоми он надошт.

Ончунон моҳирона суханпардозӣ менамуданд, ки баъзе афроди он солҳо дар мушкилот саргум ба ба суханҳои онҳо боварӣ мекард. Бехабар аз он, ки ҳамаи гуфтаҳои онҳо танҳо дар забон буду ба гӯшаи фаромӯшӣ ҷо мегирад. Халқи тоҷик ҷанги шаҳрвандиро ҳеҷ гоҳ фаромӯш намекунад, ки онро низ роҳбарият ва аъзоёни ТТЭ ҲНИ ташкил карда буданд. Наҳзатиён мехостанд бо роҳи зӯрӣ мардуми озоду оромро мутеъ намуда ғуломи худ созанд, мехостанд ҳокимият ва сохти давлатдориро тағйир диҳанд. Аммо нақшаҳои онҳо абадан зери хок рафт. То ташкил гардидани ин гурӯҳи террористӣ дар ҷомеаи Тоҷикистон оромию осудагӣ ҳукумфармо буд ва мардум ҳатто аз ин ҷиноятҳои зикршуда хабаре надоштанд. Ҳамаи намудҳои фаъолияти ТТЭ ҲНИ-ро ба назар гирифта, моҳи сентябри соли 2015 фаъолияти он дар қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон манъ карда шуда, он ҳамчун ташкилоти террористӣ ва экстремистӣ дониста шуд. Ҳизби наҳзат ҳамчун нерӯи аҳримании харобкор дар кишвар ва арсаи ҷаҳонӣ шинохта шудааст. Аз дасти ин хиёнаткорон чизе намеомад, намеояд ва нахоҳад омад. Пас, ин амалкарди ифротгароён аз бединию хоинии онҳо дарак медиҳад.

Айни ҳол дар хориҷи мамлакат қарор дошта худро “қаҳрамони сулҳ” ва “ғамхори миллат” номиданашон боиси хандааст. Зеро баҳри курсӣ ва мансаб ҷангро худ саркарда, имрӯз бошад ранги “мусича” аз бегуноҳии худ сухан мекунанд.

Бобоев А. – н.и.ҳ., дотсент, мудири
кафедраи ҳуқуқи конститсионии ДДҲБСТ

Читать далее

НИФОҚАНДОЗОН

Дар шароити имрӯзаи таърихи башарият зуҳури фаъолияти ташкилотҳои экстремистӣ ва террористии байналмилалӣ боиси нигаронӣ ва изтироби аҳли ҷомеаи ҷаҳонӣ гардидааст. Ин таҳаввулоти фоҷиабарангез баҳри аз байн бурдани истиқлолияти комили даҳҳо мамолик ва сабаби оғоз гардидани  ҷангҳои шаҳрвандиву ҷанҷолҳои мазҳабӣ гардидаанд.

Ҳизбу харакатхои  дорои хусусияти динӣ одатан низоми давлатдории миллиро хилофи дин меҳисобанд. Хушбахтона имрӯз дар байни сокинони асосии кишвари мо ба ин тамоюлхо баҳои дурусти худро медиҳанд, зеро оиди давлату давлатдорӣ ва дин мардуми мо назари худро доранд ва чунин мешуморанд, ки факат давлати дунявию демократӣ метавонад, динро тараккӣ дода, роҳҳои дурусти онро пешаи мардум гардонад. Дар баробари ҳамаи ин ақалиятҳое низ вучуд доранд, ки низоми давлатдории дунявӣ демократиро монеаи асосии пешрафти дину мазхаб медонанд, ки ин акида махз хатоӣ ба шумор меравад. Ин маънои онро дорад, ки то ханӯз доир ба фаҳмиш ва дарки дурусти моҳияти низоми давлати дунявӣ демократӣ ва миллӣ проблемахо чой доранд.

Ҳизби наҳзати ислом барои барангехтани иғво дар солҳои 90-ум мавқеи асосиро ишғол менамояд. Маҳз наҳзатиён дар замони ҷанги шаҳрвандӣ боиси пароканда шудани халқи тоҷик ва бозичаи дасти дигарон шуданд. Сипас ҷанги шаҳрвандӣ сар зад.

Тоҷикистони соҳибистиқлол бо табиати биҳиштии худ имруз новобаста аз найрангҳои ба миёномада дар ҷаҳон мавкеи асосӣ дорад. Ба ҳамагон маълум аст, ки баҳри нигоҳдории як порчагии Точикистони азизамон замоне буд, ки ТТЭ ҲНИ худро пуштибон мехисобид ва зери парда таносуби сиёсат ба динро нишон медод. Ҳзиби наҳзат  манфиатхояшро дар зери никоби дин чо карда онхоро амали кардани шуд. Лекин ҳизби наҳзат динро ба таври руякӣ, маҳдуд ва танг фаҳмида, ба ҳамин фаҳмиши худ амал карда, аз дигарон низ чунин тарзи амалро талаб менамояд. Ақидаҳои ҲНИ аз сатҳи тафаккур баромада ба сатҳи таблиғот, ба сатҳи талаботи қатъӣ аз дигарон ва ба сатҳи амалҳои тунд мегузарад. Дар ин ҳолат аъзоёни ҳизби наҳзати ислом тарзи зиндагонии  пайравони дигар дину мазҳаб ва миллатро дар ошкоро танқид карда, нисбати онҳо амал оштинопазири нишон медиҳад ва ҳамфикрони худро ба муборизаи амалӣ ба муқобили фаҳмиш ва тарзи зиндагии дигарон даъват мекунад.

Қурбониёни ТТЭ ҲНИ асосан ҷавонон мебошанд. Аз ин рў, ҷавононро мебояд, ки зиракиро аз даст надода, барои дафъи он кўшиш намоянд, то сулҳ, ваҳдат ва амнияти кишвар ҳифз гардад.

Аминов Д.Ғ. – н.и.и., дотсенти
кафедраи иқтисоди ҷаҳонии ДДҲБСТ

Читать далее

ТАЛБАНДАГИИ «ПАЙМОНИ ЗИДДИМИЛЛӢ»

Пас аз шикасати пай дар пайи наҳзатиҳо ва амалҳои зиддимиллии онҳо дар соли 2018, ки яке аз асоситаринашон созмон додани ба истилоҳ «Паймони зиддимиллӣ», аслан паймони наҳзатӣ буд, онҳо боз ҳам амалҳои душманонаашонро идома медиҳанд.

Бо ин созмони дурӯғин ва наҳзатмеҳварашон роҳбари наҳзатӣ мехост ба мисли хирс пусти хешро вобаста аз ҷави замон иваз намояд ва хешро ба ҳайси роҳбари ин паймон дар чеҳри дунявӣ ба намоиш дароварад, ки дар он муваффақ нагардида, шармандаву беобрӯй гардид. Аммо барои баъзе аз инсончеҳраҳои ҳувиятбохта мафҳумҳои зиёде, ки арзишҳои меҳварии инсониро ташкил медиҳанд, ба шумули шарм ва обрӯй аслан арзиш надоранд. Ҳамин аст, ки аз шармандагии қаблӣ заррае таҷриба нагирифта даст ба «иқдомҳои нав» мезананд.

Ҳарчанд ин «Паймон» - паймони чанд ҷинояткори наҳзатмеҳвар беш нест, аммо роҳбари наҳзатӣ, ки эҳсоси тамомиятхоҳӣ ва қудрату нуфузи сиёсиро дар сар мепарварад, мехоҳад ин онро «Паймони миллӣ» унвон кунад, то нафси ноороми қудратхоҳии хешро тассалӣ бахшад ва аз тарафи дигар барои боз ҳами дасти талбандагӣ дароз намудан назди ҳоҷагони худ ва аз онҳо маблағи бидуни ранҷ ба даст овардан онро ҳамчун муҳраи манфиат ба гардиш дарорад.

Сомонаи иттилоотии “Кимиёи саодат”, ки мутааллиқ ба яке аз гумоштагони хадамоти махсуси кишварҳои хориҷӣ ва аъзои хориҷии  наҳзат аст, ахиран дар сомонаи хеш иттилоъеро гузоштааст, ки раиси худхонди «Паймони миллӣ» (аслан зиддимиллӣ) рӯзҳои наздик конфронси матбуотӣ доир менамояд ва ҳар нафаре суоли хешро бо он пешниҳод намояд. Аввалан ҳеҷ ҷинояткоре, ки дар пайгарди қонунӣ қарор дорад, ҳаққи аз номи милллат баромад карданро надорад, зеро ӯ ҷиноят содир кардааст ва боястӣ дар назди қонунгузорӣ ҷавоб гӯяд. Дуввум, ҷинояткор чи салоҳият ва имконоте дорад, ки ба суолоти дигарон ҷавоб диҳад, магар ин маҳз аз шахсияти популистӣ ва худнамоӣ кардани роҳбари ҷиноятпешаи наҳзатӣ нест. Сеюм ин тудаи ҷинояткор бо ҳар номе, бо ҳар ниқобе, ки худро вонамуд насозанд ҳамон ҷинояткоронеанд, ки тайи тамоми фаъолият зидди миллат ва мардуми хеш анҷом додаанд. Чаҳорум, берӯиву маккорӣ ва фитнагариву риёкорӣ то ҳаддест, ки дуздону авбошон ва ҷинояткорон, ки ҳама собиқаи ҷиноӣ доранд, нишасте ташкил мекунанд ва онро «Паймони миллӣ» низ ном мебаранд. Панҷум, аз таъйин намудани ин нишасти матбуотӣ пайдост, ки роҳбари фирории ҷиноятпешаи наҳзатӣ бо дастури муассисон ва сарпарастонаш мехоҳад дар ниқоби як шахсияти дунявӣ ва миллӣ аз худ чеҳранамоӣ кунад. Ҳамин аст, ки ин хабарро аввалин шуда, пойгоҳи иттилоотии Сайидюнус мулаққаб бо номи “Кӯри Юнус”. Зеро аз наҳзат ва роҳбарияти ҷиноятпешаи он улгӯ тарошидан, намуна сохтан, музахраф бофидан, афсона ва қиссаҳои дурӯғин пардохтан фаъолияти таҳлилӣ-иттилоотии “Кӯри Юнус” ва пойгоҳи ӯро ташкил медиҳад. Чунки бо наҳзатиҳо робитаи танготанги ақидатӣ, фикрӣ, мафкуравӣ, молиявӣ, иҷтимоӣ ва сиёсӣ дорад ва ҳар ду аз як маркази тасмимгирӣ идора мешаванд.

Маълум аст, ки “Кӯри Юнус”дар хидмати кадом мақомот қарор дорад ва бо истифода аз пойгоҳи махсуси иттилоотӣ ва мафкуравӣ ва персонали таҳлилӣ ба чӣ кор иштиғол меварзад. Гумроҳ кардани хонанда ва корбарони сомонаҳо ва расонаҳо, ба сӯйи беҳувиятӣ ва беасолатӣ кашидани онҳо ва саранҷом мазҳабӣ кардани ҷомеаи иттилоотӣ мароми ҷанобашон аст. Агар чунин нест, чаро дар баробари далоиле, ки алайҳи мафкураи бегона ва рӯҳи мазҳабзадагӣ баъзе доираҳои таҳлилӣ манзур месозанд, ҳатто як бор тафаккур намекунад ва аз рӯйи инсоф (на аз рӯйи ихлос) ва муҳимтар аз ин, инсонвор ба масоили динӣ-мазҳабӣ бархӯрд намекунад? Инашро ҳам мефаҳмем: ё хоҷагонаш иҷоза намедиҳанд ва ё худ ба дараҷае беҳуввият шудааст, ки ҳатто дар ҳолати ба ҳаракат даромадани раги ҳувияти миллӣ онро аз беху бун бармеканад.

Бояд дар ёд дошт, ки “Кӯри Юнус” мактаби мафкуравӣ, мазҳабӣ ва сиёсии хориҷиро гузашта, соҳиби «дипломи» муборизи сарсахти иттилоотӣ ва мафкуравиро дорост. Ҳамин аст, ки ҳамеша аз ҳизби зиддимиллӣ ва зидиинсонии ҷиноятпешае, ки дар тамоми раванди фаъолияти хеш танҳо куштору нобудӣ ва вопасгароиву таасубзадагиву хурофотро дар баданаҳои иҷтимоӣ тасаллут бахшидааст, аз он ҳимоят мекунад.

Нурмаҳмадзода Ю. – н.и.ф., дотсенти
кафедраи таърихи халқи тоҷики ДДҲБСТ

Читать далее